big R E G R E Ts

.......... งานแต่งลูกพี่ลูกน้อง ฉันก็เป็นมือกล้องให้รุ่นพี่ ฉันก็มีแฟนของฉันอยู่ เขาเป็นคนดี((หรือเปล่า??)) สำหรับฉันนะ - เขาก็เป็นคนดี.. แต่ว่า รุ่นพี่ของฉันไม่ชอบ .. เรื่องของเรื่อง แฟนของฉันเป็นแฟนเก่าของรุ่นพี่ ((เอากับคนใกล้ตัวมาเลยกรู)) รุ่นพี่ก็จะพยายามแนะนำเพื่อนชายให้อยู่เสมอ แต่ฉันก็ไม่ได้สนใจ เพราะ "รักแฟนคนเดียว" ((??))
รักไม่รักไม่รู้หรอก แต่ตอนนั้นก็คิดว่ารักนั้นแหละ ((โห่ย น่ำเหลือเกิน))

((กลับไปคืนงานแต่งรุ่นพี่)) เพื่อนเจ้าบ่าว "ปั่น" หน้าตาดีมา .. นี่แหละ ที่รุ่นพี่ฉันจะแนะนำให้ฉันรู้จัก
ฉันก็ไม่ได้สนใจอะไรมาก เพราะ "ปั่น"หน้าตาดีมาก และคงเป็นไปไม่ได้ที่จะไม่มีแฟน แต่ก็นะ เขาก็แนะนำให้รู้จัก พองานเลิกก็ไม่ได้สนใจอะไรมาก ต่างคนก็ต่างกินเหล้า ต่างเฮฮาปาร์ตี้ไปตามประสา
คืนนั้น "โต"((แฟนฉันเอง)) ไม่ได้อยู่ด้วย เพราะ"โต"อยู่ต่างจังหวัด แต่"โต" สั่งให้"นาย" ซึ่งเป็นเพื่อนสนิทของโต
แต่ในกลุ่มฉันจะไม่มีใครชอบ"นาย" เลย ไม่รู้เพราะอะไร .. แต่รุ่นพี่ก็เตือนอยู่เสมอว่าอย่าไปเกาะแกะอะไรมาก
ก็เออๆ .. ไม่มีอะไรมากหรอก .. ก็เห็นว่า"นาย"เป็นคนดี .. แถมเป็นเพื่อนสนิท"โต" ด้วยๆ.

กินเหล้าไปซักพัก นาย ชวนไปขับรถเล่น ก็ไม่ได้เอะใจอะไร ก็เลยไปกับนาย
ขับรถไปซักพัก นายแวะเข้าโรงอาหารของโรงเรียนเก่า ซึ่งก็ดึกมาก และมืดมาก

ฉัน "นาย พา น้องมาทำไม?? กลับไปที่งานกันเถอะ"
"ไม่มีอะไรหรอก ก็แค่นั่งเล่นเฉยๆ นั่งชิว" และต่างคนต่างเงียบ .. เวร เริ่มแปลกๆ แล้วซิกรู จะเดินกลับก็มืด แต่คิดไปแล้วก็น่าจะเดินกลับนั้นแหละ .. โง่ หรือ เง่า กันแน่นิ ??
ซักพัก นายก็หันมา จูบ
!!!! เชี้ย อะไร เนี่ย !!! ??? .. ในใจก็คิดจะทำไงดี เพื่อนสนิทแฟน .. ฟาย เอ้ย .. คิด ซิ คิด .. เอาวะใจดีสู้เสือ
ฉัน "พี่นาย .. น้องเป็นแฟนโตนะ .. ทำอะไรอะ.."
"แฟนโตก็ช่าง ไม่สน" .. เอ้า เวรละกรู สัด .. อารมณ์ตอนนั้น ขัดขืนเล็กน้อย พอเนียน แต่ก็เคลิ้มไปจนได้!!

.. เห่ย ทำไมเป็นคนอย่างนี้เนี่ย .. และแล้ว นายก็เริ่มถอดกางเกง แสดดดดดดดดด!!
โห่ ๆ ๆแต่ทำไมฉันเคลิ้มไปกับนายก็ไม่รู้ .. ฉันง่ายขนาดนั้นเลยหรอ?
แต่ยังไม่ถึงไหน ก็ได้ยินเสียง มอไซค์ รุ่นพี่ ขับมาใกล้ๆ แต่ นาย ดึงฉันไปหลบข้างหลังตึก แล้วบอกให้ฉันเงียบ
ณ ตอนนั้นก็ไม่รู้จะทำยังไง จะเงียบหรือไม่เงียบดี เพราะไม่ได้อยากมีอะไรกับนาย แต่ฉันก็เลยเถิดเคลิ้มไปกับมันแล้ว .. ก็เลยเงียบ
เสียงรถเครื่องมาจอดใกล้ๆ "เฮ่ย .. นี่รถบักนายนิ.."นั่นคือเสียงรุ่นพี่ของฉันเอง และพวกเขาก็ตะโกนเรียกชื่อฉัน แต่ฉันก็ไม่ได้ เอะ ปาก หรือ ออกไปให้พวกเขาเห็น .. เพราะฉันอายด้วยแหละมั้ง ?? ไม่รู้ทำไม
"เออ .. พวกมันคงไม่อยู่นี้หรอก .. ปะพวกเรากลับ"รุ่นพี่ของฉันทำเนียน แล้วขับรถออกไป

ไม่นานเท่าไหร่นัก นาย ก็พาฉันออกมาจากข้างๆตึกโรงอาหาร แล้วก็เดินไปที่รถของนาย
"นั่นไงพวก .. มันอยู่ตรงนั้น!! น้องกรูไอ้ฟาย!!!" นั่นคือเสียงรุ่นพี่ของฉันที่วิ่งมาจากที่ซ่อน
ฟุ๊บบบบบ!! นั่นคือเสียงขวดปะทะกับเสาโรงอาหาร "น้องกรู!!" รุ่นพี่ของฉันก็ตรงดิ่งมาที่ นาย
ตามมาด้วยหมัด ต๊าบ !! เข้าที่หน้าของนาย
"พี่ ใจเย็นๆ นะ" ฉันพยายามห้ามรุ่นพี่ของฉัน เพราะฉันคิดว่า ฉันก็มีส่วนผิดเหมือนกัน
"เฮ่ย มา จับมันไว้" นี่คือคำสั่งของรุ่นพี่ของฉัน เพื่อไม่ให้ฉันไปขวางทาง .. นายพยามจะวิ่งหนี แต่ว่าก็โดน ตีน จนกระเด็นกลับมาที่เดิม ด้วยฝ่าตีนของรุ่นพี่อีกคน ที่ไปขวางทางไว้ ส่วนฉันก็โดนจับตัวไว้

พูดตรงๆ ฉันก็มีส่วนผิด และฉันก็สงสารนายด้วย ที่ต้องโดนรุม เพราะความไม่รู้จักหักห้ามใจ หักห้ามสติอารมณ์ของฉันนั้นเอง
สุดท้าย นาย ก็ วิ่งหนีเอาตัวรอด ((สาด .. อะไรฟะ))
และฉันก็นั่งรถมอไซกลับไปบ้านรุ่นพี่ -..- honda wave นั่งไปสี่คน -..-"ก็กล้าน้อ
"พี่บอกแล้วไงว่าอย่าไปกับมัน ทำไมน้องไม่เชื่อพี่บ้าง"เสียงพี่ชายฉันตะโคก
ฉันก็อึ้งซิคะ .. ใครจะกล้าพูด .. ดีไม่ดี โดนฝ่ามืออรหันตามมาก็ได้ ถึงรุ่นพี่จะไม่ตบหน้า เพราะว่าฉันเป็นผู้หญิง แต่ก็ไม่ใช่ว่า จะไม่โดนตบหัว  มือผู้ชายตีหัวผู้หญิงทีเดียว หัวแทบหลุดจากบ่า .. รอให้มันบ้ามาด้วย
"น้องจะคบกับใครพี่ก็ไม่ว่าหรอกนะ แต่พี่ไม่ชอบบักนาย พี่บอกแล้วไง อย่าให้พี่เจอกับมันอีกนะ" นั้นก็คือประโยคสุดท้ายที่รุ่นพี่พูดกับฉันคืนนั้น
รุ่นพี่กับพักพวกก็กลับไปกินเหล้า สังสรรค์กันเหมือนเดิม((หรือว่าดับความโมโห??)) ส่วนฉันก็เข้านอน ไปนอนคิดต่างๆนาๆ

ฉันก็กลับมาคิด ถ้าย้อนเวลาได้ ก็คงจะไม่ไปกับนาย
คิดไปต่างๆนาๆ น่าจะอยู่ก๊ง เหล้ากับ ปั่น
และยังคิดอีกว่า ถ้าฉันไปนั่งรถกับนายจริง ตอนที่นายจูบฉัน ฉันก็น่าจะห้ามแล้วก็เดินกลับไปที่งาน ถึงแม้มันจะไกลก็ตามแต่

นี่ก็คงเป็น REAL REGRET แรก ของฉันเลยซินะ
ที่ทำให้ฉันคิดย้อนกลับไปว่าทำไมไม่ทำอย่างนั้นอย่างนี้
ที่คอยมาหลอกหลอนฉันอยู่ประจำ
ถึงฉันจะไม่อยากจำมันเลย
แต่ทำไงได้ ในเมื่อฉันลืมมันไม่ได้

"เพียง"แค่ฉันย้อนเวลากลับไปได้
แต่มันก็เป็นไปไม่ได้
ชีวิตเราไม่ใช่ดินสอ ที่ผิดพลาดอะไรไป ก็ยังจะพอมียางลบ มาลบให้เลือนลางหายไป...